جان می دهم
زیر چکمه های آهنی خشم ونفرت
سینه ام سنگین است
ساعت ها را می بلعم
در هجمه وحشی لحظه ها
هان
ای مرد صلیب به دوش
در عروجت به آسمان
محمد را بگو
در کوچه های تاریک زمین
بازهم
دینت را بر سر نیز ه ها کرده اند
خروار خروار
به دوش می کشیم
مکافات زمین را
به گناه آدم وحوا
به جرم سیبی که
نخورده ونچیده ایم
به بهشتی که
نرفته ایم
وحوایی که
نبوده ایم